Sadece karış MA yeter
Varlığını sürdürmek için bir başkasına bir başka canlıya ve bazen bir başka nesneye ihtiyaç duyduğunu unutmadan bir gün geçirebilecek misin?
Nefes aldığın şu hayatta etrafında gördüğün her şeyin bir varoluş amacı olduğunu hiç düşündün mü acaba!!!
Oysa ki düşünme yetisinden en fazla gurur duyan sen değil misin?
Bir o kadar da sahip olduğunu iddia ettiğin o beyni çok az kullanmayı tercih eden de yine sen değil misin?
İşte yine birçok yaman çelişkiyi bize yaşatan insanoğlunun bir konusuyla karşı karşıyayız… Ya çok severiz ya nefret ederiz… Ya çok sevdiğimizden öldürmeyi göze alırız ya da sevmediğimizden görmemezlikten geliriz… Peki neden?
Aslında hepimiz doğuştan var olmak, ayakta kalmak için programlanmış bir şekilde dünyaya geliyoruz… Bunun içinde önce kaçış yolunu, Bu mümkün değilse de savaşma yoluyla yaşamı devam ettirme yoluna gidiyoruz. Ancak ne zaman anlık korku, ihtiras ve istekler; ihtiyaçlar ve zorunlulukların önüne geçiyor işte o zaman bize herhangi bir tehdit unsuru olmayan, kendi düşüncelerimizde var ettiğimiz bir durum üzerinden bir canlının yok oluşuna acı çekişine dair planlar yapabilir ve eyleme koyabilir oluyoruz... ve keyif haz bile alabiliyoruz…
Temelde bir ruh hastalığı olarak algılanmayan bu durumlara; horoz ve köpek yarışları, köpeğin kulağını kesilmesi, at ya da eşeğe taciz, kedilere işkence, şömine önüne post gibi bir çok örneği verebiliriz… Bu örneklere ihtiyaçlarımız üstünden baktığımızda da avlanma yasağı olan dönemde balık tutmak, kuş vurmak gibi durumları da eklemek mümkün… İhtiyaçlarımız süreklidir ve ihtiyaçları sürekli gidermek için de o canlının soyunun devamına ihtiyacın olduğunu bile göz ardı edebilmek, sadece insana has bir özelliktir ki hor gördüğü bir çok canlıdan nesneden daha da ilkel bir hale gelebilen de yine maalesef ki insandır.
Öyle ki, vahşi, evcil ya da birçok alanda bize fayda sağlayan hayvanları da birbirinden bizim ihtiyaçlarımıza göre üstün tutmak da doğru değildir. Çünkü sana faydası olmayanın kendi içinde doğaya hizmet verdiği gerçeğini görmemezlikten gelemezsin.
Oysa ki, düşünce ve eylem kapasiteni zaman zaman inancıyla şekillendiren insanoğlu için YARADILANI, YARADANDAN DOLAYI SEVME ve ALLAH’IN VERDİĞİ CANI ALLAH ALIR ilkesi bile seni durdurabiliyorken, eminim ki hiçbir yasa ceza seni durdurmayacak…
Ancak öyle bir an gelecek ki, pişmanlığın çözüm üretemeyecek çünkü bugün kendin için mubah gördüğün her şey, senin için de görülebilir hale gelecek.
Kendi ellerine kendi varlığına son verdiğini ne zaman fark edeceksin…
